Ouderen Appèl Eindhoven

Het “kabinet De Jager” van de terzijde geschoven premier Rutte heeft met een eigen “kunduzakkoord” een missie aangekondigd die grote delen van de bevolking treft. Een politiek van verschroeide aarde.
Getroffen worden de ouderen met alleen AOW en een klein pensioen. Zij gaan er in koopkracht ver op achteruit.
Getroffen worden de mensen die zorg nodig hebben. Ouderen en chronisch zieken zijn het kind van de rekening. Voor alles moeten ze gaan betalen. Ligdagen in het ziekenhuis, de rollator, de eigen bijdragen die omhoog gaan. Zo kunnen we door gaan!
Getroffen worden ondernemers en consumenten die de BTW zien stijgen van 19% naar 21% . Zo kunnen we doorgaan!
Het consumentenvertrouwen in herstel van de economie gaat naar het 0-niveau. De ZZP-er naar de bijstand, de kleine ondernemers failliet. Zo kunnen we doorgaan!
De werkende oudere is de klos.
Deze kunduzmissie van de verschroeide aarde in ons land kent één slogan: Een goede patient is een dode patient. Daarom is er voor de patient goed nieuws: de palliatieve zorg krijgt meer geld van de kunduzbondgenoten.
Kunduzmissie geslaagd? Mensen die niets meer te verliezen hebben dan hun waardigheid, komen in verzet.

door Niek Rennenberg, voorzitter

Het komt niet meer vanzelf goed met ons onderwijs. Het zit fundamenteel fout en dat is het gevolg van een bewuste keuze van neoliberale politici in de afgelopen decennia.
Het onderwijs is vermarkt; door kritiekloze bewondering voor een onbegrensde vrij markt, minachting van de publieke sector en waandenken over de onbeperkte groeimogelijkheden.
Het neoliberalistische gedachtengoed gebaseerd op het ideeëngoed van Ayn Rand heeft niet alleen een economische chaos veroorzaakt, ook het onderwijs is er door verziekt
In het onderwijs wordt tegenwoordig alles afgemeten langs de economische meetlat. Lees: “Wat is van belang voor het bedrijfsleven om zoveel mogelijk economisch voordeel te behalen?”
Het gaat al lang niet meer om de ontwikkeling van het individuele kind, dat zal het bedrijfsleven en onze politici een worst wezen.
Het gaat om het behalen van een zo hoog mogelijke winstmaximalisatie. En niet om opvoeden tot kritisch burgerschap.
De economisering van ons onderwijs zorgt voor problemen. Er zijn bestuurders en managers binnen geslopen die zich bezig zijn gaan houden met het “verbeteren” van ons onderwijs.
Het gevolg is dat de “grote graaiers” die we al kennen vanuit het bankwezen ook in het onderwijs hun slag zijn gaan slaan. Voor exhorbitante salarissen en bonussen hebben ze een groot deel van de financiën gestoken in stenen, beton en cement, in plaats van kleinere klassen of goede scholingsmogelijkheden voor hun “juffen en meesters.”
Vervolgens is de nadruk te veel gelegd op economisch belangrijke vakken zoals Nederlands, wiskunde, Engels en science. Het niveau moet ook hard getoest worden en wie niet voldoet valt af.
Onderwijs is echter meer dan het bijbrengen van cognitieve kennis. Alleen met het behalen van het door het ministerie voorgeschreven niveau van taal of wiskunde snap je de krant niet. Ook ben je niet in staat om de nodige verbanden te kunnen leggen, of de historische context te begrijpen van een politiek probleem, dat in een actualiteitenprogramma wordt besproken.
Een passend voorbeeld van een vak dat de laatste decennia tot op het bod is uitgekleed is het vak maatschappijleer in het mbo. Bij elke naamswisseling werd de hoofddoelstelling van het vak: leerlingen opvoeden tot mondige en kritische burgers van onze samenleving, verder uitgekleed. Politiek Den Haag heeft weinig oor voor alle acties van de NVLM om dit zo belangrijke vak niet uit te kleden.
Neoliberale polici in Den Haag en de grote graaiers zitten niet te wachten op mondige en kritische burgers. Die zouden eens lastige vragen kunnen stellen. Dat is vervelend en zorgt ervoor dat de gestelde doelstellingen gevaar lopen.
Het is veel beter om leerlingen voor te bereiden op hun taak op de arbeidsmarkt. Als je niet in staat bent om de huuidige problematiek vanuit historische context te begrijpen kunnen populistische politici je vanalles wijsmaken.
Hier zien we de wederopkomst van een aloud adagium: “Houd jij ze dom, dan houd ik ze arm.”
.Wat niet helpt is “de lat hoger leggen.”, of via onderzoeken aantonen dat een juf of meester niet goed functioneert.
Als je echt wilt dat leerlingen beter presteren dan zul je meer in ze moeten investeren, ze beter begeleiden met meer aandacht en meer tijd.
Dat alles kost geld, geld dat nu besteed wordt aan beton en beloningen voor “grote graaiers.” Onderwijsgeld dient terug te gaan naar de basis, neoliberale politici hebbben hun handen af te houden van onderwijs en de “grote graaiers” dienen geweerd te worden.
Als tenslotte de economische meetlat wordt ingeruild voor de menselijke maat van onderwijs, dan krijgt de term leerplicht ook een hele andere invulling. Leerplicht is namelijk de plicht van een oudere generatie om de generaties na hen zo op te voeden en te onderwijzen dat onze samenleving ook in 2050 nog een “sociaal smoelwerk” heeft. De kans dat je deze doelstelling bereikt wordt groter als je het onderwijs terug geeft aan de experts: “de juffen en de meesters” voor de klas.

In het Eindhoven Dagblad lazen wij dat de vorig jaar ingevoerde Btw-verhoging op de podiumkunsten wordt teruggedraaid, zoals in het Haagse “Kunduzakkoord”is afgesproken.
Goed nieuws zou je denken, de mensen kunnen weer gebruik maken van cultuur tegen een
goedkoper kaartje.
Helaas lezen we in het Eindhovens dagblad, dat de Eindhovense instellingen, als Muziekcentrum,
Parktheater en Effenaar daar toch even anders over denken. Het lijkt wel of zij geleerd hebben van voormalig premier Kok, die het afgedwongen kwartje nog steeds niet heeft terug gegeven.
Vragen
1. Is het juist dat de culturele instellingen in onze gemeente het standpunt huldigen, dat
zij de verworven extra BTW-gelden van 13% op een toegangskaartje niet verwerken
in een tariefsverlaging?
2. Wilt u ons nader informeren over de houding van de niet in het krantenbericht genoemde
culturele instellingen waarmee de gemeente op een of andere wijze een
financiële en of bestuurlijk juridische relatie onderhoudt?
3. Deelt u de mening van de respectievelijke directies van de gemeentelijke N.V.-’s
Muziekcentrum en Parktheater dat geld teruggeven aan het publiek niet “realistisch”
is of dat verlagen “onzin” zou zijn?
4. Indien u van oordeel bent dat deze opmerkingen niet passend zijn naar de samenleving
en het culturele publiek wilt u dan in uw rollen van subsidieverstrekker,
commissaris van de NV’s, dan wel namens de aandeelhouder de betrokken directies
de wacht aanzeggen?
5. Bent u met ons van oordeel, dat u een maatschappelijke zorgplicht hebt om te
zorgen, dat ten onrecht geïnde omzetbelasting ten goede moet komen aan de
gemeenschap?
6. Bent u bereid om bij de eindafrekening over 2012 de feitelijk onrechtmatig verkregen
winsten op de recette-inkomsten te verrekenen met de eindafrekening met betrokken
instellingen?

Vragen aan het college van burgemeester en wethouders / Opmerkingen aan het presidium

De maat is vol! Wat het Ouderenappel betreft. De presentatie van de jaarrekening en de vastgestelde behandelprocedure is volstrekt onaanvaardbaar. Dit moet anders en dit zal anders.
Het gaat immers om een aantal fundamentele zaken, vooral de controlefunctie van de raad.
De behandeling van de jaarrekening moet zorgvuldig geschieden.
De controlefunctie van de raad wordt ieder jaar met de verantwoording van het college op de proef gesteld. In onze stad Eindhoven denkt het college weg te komen met een gemeenteraad aan de zijlijn, de applausmachine voor het dagelijks bestuur van de gemeente. Helaas fungeert het presidium, in zijn hoedanigheid als agendacommissie, in deze kwesties niet als de waakhond van de raad.

Het college presenteert een jaarrekening, bijgestaan door gespecialiseerde topambtenaren en een van de duurste accountantskantoren van Nederland op 20 april 2012. De gemeenteraad en de raadsleden beschikken onvoldoende over de specialistische kennis en deskundigheid om hun oordeel te kunnen vellen. Zelfs het stellen van de juiste vragen vereist een zekere mate van kennis, ervaring en inzicht in het financiële landschap. Toch verwacht het college, hierin “moedig” terzijde gestaan door het presidium, dat de raad binnen een paar dagen, uiterlijk 27 april, de juiste vragen weet te stellen.

Wat ons betreft is het vaststellen van de jaarrekening meer dan een “ rituele dans rond de rinkelbom”.

Vragen:
1. Gemeentelijke diensten, de controller, en de externe accountant zijn maanden bezig om de jaarstukken aan te leveren. Is het niet mogelijk en wenselijk om de raad, desnoods onder embargo de stukken deelsgewijze aan te leveren, zodat de raad over meer tijd beschikt om de zaken te bestuderen?
2. Is het college bereid om in het IT-tijdperk zorg te dragen voor een op internet leesbare en toegankelijke versie van de jaarrekening? Wat nu op het net staat is een boekwerk, dat voor fractiemedewerkers en geïnteresseerde burgers niet als boek verkrijgbaar is. Moeten we toch maar weer Kafka gaan lezen!
3. Bent u bereid nadere voorstellen te ontwikkelen, die het besluitvormingsproces rond de jaarrekening zodanig verbeteren dat naast de formele democratische controlefunctie van de raad, ook voldaan wordt aan de materiële controlefunctie door de volksvertegenwoordiging?

Paul twijfelt aan het beoogde succes van de HOV-2 lijn. Voor een goede en veilige doorstroming van de HOV-bussen zijn vrijliggende busbanen een noodzaak. Maar wat schetst de verbazing van het Ouderenappel. Op de busbanen gaan 2 systemen rijden. De HOV en de gewone lijndiensten. Dit kan volgens het raadslid Paul Mulder lijden tot vertraging en filevorming op het traject vooral voor het deel WinkelCentrum Woensel en het station. Hij wil van de wethouder weten wanneer het voordeel van de HOV omslaat in zijnj nadeel. Hij vraagt Joost helms naar het “break-even-point”. Dit omslagpunt is helemaal niet ondenkbaar als je beseft dat er per uur 21 – 25 bussen per rijrichting gaan.
Het ouderenappel vreest dat het spreekwoordelijke schip vergaat in de zicht van de haven.

De fractie van het Ouderenappèl wil in debat met de wethouder van personeel over het voornemen de ambtelijke organisatie met 300 mensen te krimpen. Rennenberg, de fractievoorzitter wil alvorens aan het debat te beginnen aanvullende informatie. Hij heeft de indruk, dat bij de leidinggevenden al precies bekend is wie het stadskantoor zal moeten verlaten. In de rapportage worden namelijk de miljoenen die deze reorganisatie op gaat leveren tot op de euro nauwkeurig berekend. Dat is niet echt gebruikelijk bij de gemeente Eindhoven. Maar in de rapportage wordt niet duidelijk om welke functies het precies gaat, welke leeftijdsgroepen onevenredig zwaar getroffen worden, om het aantal dienstjaren en salarisschalen. Natuurlijk ook of de dienstverlening van de gemeente achteruit zal gaan dcoor deze vermindering van ambtenaren. Als deze informatie boven tafel is zal de fractie haar standpunt bepalen. Heel belangrijk het gaat om mensen en hun gezinnen. Een gemeenteraad behoort als goed werkgever toe te zien op een zorgvuldige omgang met het personeel.

door Niek Rennenberg, uw partijvoorzitter

Paasgedachte: solidariteit tussen de generaties.

Ik ben 57 jaar oud. Mijn vader en moeder zeiden vroeger tegen hun generatiegenoten, “Wij werken er hard voor, zodat onze kinderen het later beter zullen hebben dan wij nu.”
Mijn ouders en de mensen van de vooroorlogse- en de wederopbouwgeneratie kregen gelijk. Door hun spaarzame leven en harde werken hebben de babyboomers na hen een betere opleiding gehad. Zij beschikken over een ruimere financiële armslag dan hun ouders. Nederland werd wereldwijd geroemd om de verzorgingsstaat die voor iedereen een vangnet vormde.
Hoe anders is het nu in 2012. Vanuit historisch oogpunt hebben we gezien hoe de diverse neoliberale kabinetten sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw stilletjes en welbewust ons sociale zekerheidsstelsel ten grave hebben gedragen.
Anno 2012 gaat het niet meer op dat ouders er vanuit kunnen gaan dat hun kinderen het later beter zullen hebben dan zij nu.
Nee, de ontwikkelingen die vorm en richting krijgen vanuit een politiek Den Haag doen bij mij de vrees ontstaan dat de generaties na ons het juist slechter zullen krijgen dan mijn generatie het nu heeft.
Dat doet pijn! Dat zorgt ervoor dat de opa’s en oma’s van nu en ook de overgrootouders van nu zich terdege bewust zijn van het feit dat hun kleinkinderen en achterkleinkinderen in de jaren na 2040 zullen leven in een sociaal verschraald Nederland.
Als voorzitter van het Ouderen Appèl Eindhoven wil ik me sterk maken om het tij te keren. Het is nu de hoogste tijd om te werken aan de versterking van de solidariteit tussen de verschillende generaties. De Babyboomers moeten coalities aan durven gaan met de screenagers van nu. De spaarzame generatie moet de zorg krijgen die hen toekomt, zonder dat zij door de patatgeneratie voor uitvreters worden uitgemaakt.
Als geen ander hebben mijn partijgenoten de ervaring dat als je met je medestanders echt inzet om iets goeds te bereiken, dat ook lukt. Dat heeft de generatie van mijn ouders bewezen met de wederopbouw van Nederland na de Tweede Wereldoorlog en met de invoering van de AOW.
Solidariteit tussen de generaties opnieuw bevestigen met als doel om een sociaal en duurzaam Nederland door te geven aan kleinkinderen en achterkleinkinderen. Mogen we deze paasdagen onze hoop op geluk hervinden.

Niek Rennenberg,
Voorzitter Ouderen Appèl Eindhoven.

door Dré Rennenberg

De Goede Week

De eerste week van april is dit jaar een bijzondere week. Het is de Goede Week! Een week waarin de donderdag de Witte Donderdag wordt genoemd, de vrijdag, Goede Vrijdag en de zaterdag, Paaszaterdag. Benamingen die velen ons niets meer zeggen, maar voor een ander herinneringen oproepen aan weleer. Hoelang zal het nog duren, vraag ik me af, voordat die herinnering geheel uit het beeld van de mens is verdwenen? Waarschijnlijk niert lang meer, als ik lees dat veel kerken op het Hoogfeest van Pasen vanwege geldtekort, gewoon dicht blijven. Hierdoor is het niet meer mogelijk om een traditie in ere te houden.

30 zilverlingen

Geld speelt een rol. Of het om de beleving van de Paasviering gaat of over de gesprekken in het Catshuis; de zilverlingen spelen een belangrijke rol. Zilverlingen! Als ik dat hoor krijg ik altijd, en dat is al van kinds af aan, een raar gevoel. Een gevoel van hebberigheid, van verraad, van ikke, ikke en de rest kan stikken. Het verhaal zegt dat Jezus voor dertig zilverlingen werd verraden door zijn beste vriend, die hij in zijn partij, de partij van de twaalf apostelen had. Voor dertig zilverlingen lekken naar de tegenstander, waardoor de rol van je beste vriend is uitgespeeld. En dan die andere vriend, die nadat de haan drie keer gekraaid had nog durfde te zeggen. “Ben ik het Heer, die u verloochend heeft?”. Een verhaal van verraad, leugen en lafheid.

Judas, een politcus?

Dat geeft aan hoe meedogenloos mensen kunnen zijn als ze er zelf maar beter op worden. Eigenlijk is het Judas verhaal heel alledaags. Ook nu rollen de zilverlingen over de tafel en worden afspraken gemaakt die voor veel mensen kwetsend en pijnlijk zijn. De Catshuisgesprekken! Vergelijk dat nu eens met de Hof van Olijven en kijk naar die mensen die overleggen met de apostelen. Een rare vergelijking, zult u zeggen, maar toch met herkenbare punten.

Ben ik het, Heer?

De zilverlingen rollen over de tafel. Niemand kijkt naar het effect op de mensen, waar het uiteindelijk om zou moeten gaan. Mijn kijkt naar het resultaat voor het eigen partijprogramma. Want dat moet koste wat koste uitgevoerd worden, anders kost het stemmen. Het trieste van dit alles vind ik dat de hardste klappen vallen bij Jan met de Pet, of bij de mensen die op onze steun gerekend hadden omdat ze, zonder die steun, geen menswaardig bestaan meer kunnen opbouwen. Zij zijn het kind van de rekening. De grote graaiers hebben zich al ingedekt. Ondersteund door de Judassen, die hun de kansen geven , blijven zij in alles onaangetast. Simpelweg wil men de grote graaiers in het zadel houden, goed voor partij en carriere. Daar zou een einde aan moeten komen. Dat einde komt er niet, zolang het “Ben ik het Heer?”blijft klinken. Ben ik het heer, zonder het lef te hebben en te zeggen: “Ik ben het Heer, ik had het mis en had beter moeten weten.”

Algemene jaarvergadering roemt werk fractie

De Algemene jaarvergadering van het Ouderen Appèl Eindhoven heeft afgelopen zaterdag de fractie onder de bezielende leiding van Dré Rennenberg geprezen voor de gepassioneerde inzet en het politieke werken vanuit de menselijke maat.
“Dré bedankt, namens alle mensen die je een warm hart toedragen”, aldus een van de sprekers.
Unanieme bijval voor het werk van de fractie. Het is juist goed dat je de vinger op de zere plek legt, ook al vinden veel mensen dat pijnlijk. Wij vinden het lovenswaardig dat onze partij politiek bedrijft vanuit solidariteit met onze stadsgenoten die minder bedeeld zijn.
Het is de taak van lokale politici om vermeende staatsrechterlijke dwalingen te melden en aandacht te vragen voor de noden van de gewone Eindhovenaar.

Dat vinden de fractievoorzitters Rennenberg, Reker en Reinders. Zij stellen dit in een brief aan minister Spies van Binnenlandse Zaken.

De drie Eindhovense gemeenteraadsleden zijn van mening dat wanneer het verlenen van een ereteken een zaak van de gemeenteraad is het ontnemen van dit teken ook een zaak is van de gemeenteraad. Zij willen een nader onderzoek van de minister omdat zij denken dat het presidium onrechtmatig gehandeld heeft bij het intrekken van een ereteken dat toegekend was van een in Eindhoven werkzame congregatie.

De raadsleden zeggen dat er geen eenduidige regels zijn vastgesteld rondom het ereteken en dat het presidium en de besluiten over eretekens momenteel onvoldoende grondslag vinden in de gemeentewet of in het Einhovense Reglement van Orde.

Overigens is in het verleden ook al eens iemand uit de eregalerij verwijderd. Dat gebeurde toen op het gezag van het college. De drie fractievoorzitters van plaatselijke partijen hopen dat er spoedig duidelijkheid komt om op die manier het ereteken zijn waardigheid te laten behouden.